image

Utopie conflict

Nieuws

Over een paar uur lanceert Isabel Marant haar kledinglijn voor H&M en dit verplicht mij tot de volgende biecht. Als een ‘fashion junk’ heb ik de gehele collectie online bestudeerd en mijn favorieten geselecteerd. Eigenlijk wat je als klein kind in het Sinterklaasboekje van de Intertoys doet. Maar daar houdt het niet bij op want in gedachte heb ik al de meest briljante feestjes in mijn Isabel Marant jurkje gehad. Even voor de duidelijkheid, die feestjes zijn puur een succes door dat jurkje. Dus je snapt… die moet ik hebben!! En dan zijn er nog de laarsjes… met deze aan mijn voeten ligt de rode loper altijd voor mij uit en ze zijn echt anders dan de 40 paar andere schoenen die ik in mijn kast heb staan. En daar zit hem dus de crux. Ik heb al zoveel. Heb ik het echt nodig? En de H&M… Heb ik niet met mezelf afgesproken om niet meer bij de ketens te kopen? Met zo’n goed gevulde garderobe als het mijne lever ik deze strijd voortdurend. Ik heb daarom net het boek ‘talking dress’ van Marieke Eyskoot gelezen over eerlijke kleding en lifestyle. Een echte aanrader om te lezen of, met de feestdagen op komst, cadeau te geven want het zet je aan het denken. Marieke laat je kennismaken met alle facetten van verantwoord leven met de nadruk op de kledingindustrie. Hoewel ik dacht best een bewuste consument te zijn sla ik het boek toch met een ietwat beteuterd gezicht dicht. Misschien leef ik, hetzij op mijn eigen manier, redelijk bewust, verantwoord en eerlijk leven is echt een ander verhaal. Het kost me de nodige dagen denkwerk voordat ik het voor mezelf op een rijtje heb gezet. Als een bewuste consument eet ik namelijk geen vlees, draag ik geen bont, ben ik een gerichte shopper met vrijwel geen miskopen, gooi ik sowieso nooit kleding weg, koop ik veel 2e hands. ‘So far so good’ niettemin is mijn ‘quilty pleasure’ lijstje lang, hieruit een kleine greep. Aan mijn lievelingskledingstuk de gebleekte jeans hangt een precair dingetje want om dit effect te krijgen is een zeer omstreden manier van zandstralen nodig waar mensen aan overlijden. Naast denim draag ik graag leer maar het leer voor kleding, schoenen en accessoires komt niet van het restafval uit de voedselindustrie. En bovendien geeft de gemiddelde Nederlander jaarlijks 848 euro uit aan kleding. Tja… daar zit ik zo ver boven dat ik het niet eens durf op te schrijven. Nee, echt verantwoord en eerlijk leven zit hem vooral in de beleving, dat lees je tussen alle regels in het boek door. Hoe kun je nog blij worden van een kledingstuk als je weet hoe het is gemaakt? En dat is dus is mijn ergste ‘quilty pleasure’. Ik kan namelijk intens gelukkig worden van het binnenstappen van de Zara en de aanschaf van een nieuw kledingstuk. Mijn beleving schiet door in verbeeldingskracht en wint het altijd van de ratio. Vanzelfsprekend heb ik ook verantwoorde kleding in mijn garderobe waar ik hartstochtelijk over kan vertellen maar de esthetiek van een kledingstuk wint en Zara maakt gewoon hele mooie trendy kleding. Kortom, ik ben me ervan bewust dat we pioniers als Marieke nodig hebben om een brug te slaan tussen de rijke consument uit het Westen en de geëxploiteerde fabrieksarbeider uit het Verre Oosten want met mij ga je het niet redden. Maar ik ben wel die consument die met liefde 1 euro meer zou willen betalen voor een shirtje waarmee esthetisch mooi ook meteen verantwoord mooi zou  zijn. Jij?

Meer info check: www.talkingdress.nl en www.schonekleren.nl